طلحه گفت : پس در بارهء قرآنى كه عمر و عثمان نوشتند به من خبر ده ، آيا همهاش قرآن است يا چيزى كه قرآن نباشد هم در آن هست ؟ حضرت فرمود : همهاش قرآن است . اگر آنچه در آن است بگيريد از آتش نجات يافته داخل بهشت مىشويد ، چرا كه در آن حجّت ما و بيان امر ما و حقّ ما و وجوب اطاعت ما آمده است . طلحه گفت : مرا بس است . اكنون كه قرآن است مرا كافى است . قرآن امير المؤمنين عليه السّلام نزد كيست ؟ ( 1 ) سپس طلحه گفت : به من خبر بده در بارهء آنچه از قرآن و تأويلش و علم حلال و حرام كه در دست توست ، آن را به چه كسى مىسپارى و صاحب آن بعد از تو كيست ؟ فرمود : به آن كسى كه پيامبر صلى اللَّه عليه و آله دستور داده به او بسپارم . گفت : او كيست ؟ فرمود : وصىّ من و صاحب اختيار مردم بعد از من اين پسرم حسن ، و پسرم حسن هنگام مرگ آن را به اين پسرم حسين خواهد سپرد . سپس به فرزندان حسين يكى پس از ديگرى منتقل مىشود تا آخرين آنها كنار حوض كوثر بر پيامبر صلى اللَّه عليه و آله وارد شود . آنان با قرآن و قرآن با آنها است . از قرآن جدا نمىشوند و قرآن از آنان جدا نمىشود . دوازده امام ضلالت از بنى تميم و بنى عدى و بنى اميّه ( 2 ) فرمود : بدانيد كه معاويه و پسرش به زودى بعد از عثمان حكومت را بدست مىگيرند ، و بعد از آن دو نفر هفت نفر از فرزندان حكم بن ابى العاص يكى پس از ديگرى خواهند آمد كه تكميل دوازده امام ضلالت خواهند بود ، و آنان همان كسانى هستند كه پيامبر صلى اللَّه عليه و آله آنان را بر منبرش ديد كه امّتش را به صورت قهقرى به عقب بر مىگردانند ، ده نفر از آنان از بنى اميّهاند و دو نفر اين پايه را براى آنان پى ريزى كردهاند و گناهان امّت بر عهدهء آن دو است .